قادر رنجبر نظرات شنبه 26 اسفند 1396 ، 09:18 ب.ظ




ﺻﺪای آﻫﻨﮓ آﻧﺸﺮﻟﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ .ﺳﺮم داﺷﺖ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ .دﺳﺘﻢ رو از ز ﻳﺮ ﭘﺘﻮ ﺑﻴﺮون آوردم و روی ﻋﺴﻠﻲ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻛﺸﻴﺪم. ﺻﺪا ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ داﺷﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﻣﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻋﺼﺒ ﻲ ﺗﺮ ﻣ ﻲ ﺷﺪم .ﺑﺎﻻﺧﺮه دﺳﺘﻢ ﺧﻮرد ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻴﻢ .ﭼﻨﮕﺶ زدم وﻛﺸﻴﺪﻣﺶ زﻳﺮ ﭘﺘﻮ. ﻳﻜﻲ از ﭼﺸﻤﺎﻣﻮ ﺑﻪ زور ﺑﺎز ﻛﺮدم و دﻛﻤﻪ ﻗﻄﻊ ﺻﺪا رو زدم .ﺻﺪا ﺧﻔﻪ ﺷﺪ. ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﺮا آﻫﻨﮕﻲ رو ﻛﻪ اﻳﻨﻘﺪر دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﺮا ی آﻻرم ﮔﻮﺷﻴﻢ. دﻳﮕﻪ داﺷﺘﻢ از ا ﻳﻦ آﻫﻨﮓ ﻣﺘﻨﻔﺮ می ﺷﺪ. ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻨﺪ ﺑﻮد؟ ﻫﻔﺖ ﺻﺒﺢ .ﻟﻌﻨﺘﻲ !ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﻲ ﻳﻮﻣﺪ دﻳﺸﺐ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ داﺷﺘﻢ ﭼﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدم و ﺗﺎزه دو ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮ دم. اﻳﻦ ﭼﻪ ﻗﺮار ﻛﻮﻓﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم؟ اﻧﮕﺎر ﻣﺮض داﺷﺘﻢ !ﺑﺎ ﻏﺮ ﻏﺮ از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﻛﺶ و ﻗﻮﺳﻲ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻢ دادم .ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ در و دﻳﻮار ﺑﻨﻔﺶ اﺗﺎق اﻓﺘﺎد .ﻫﻤﻪ دﻳﻮارﻫﺎ ﺑﺎ ﻛﺎﻏﺬ دﻳﻮار ی ﺑﻨﻔﺶ ﭘﻮﺷﻴ ﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻬﻢ آراﻣﺶ ﻣ ﻲ داد .در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﻲ ﻟﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﺗﺎ ﺧﻮرده ﭼﻴﭙﺲ ﻫﺎ ﻳﻲ ﻛﻪ از دﻳﺸﺐ ﻛﻒ اﺗﺎق ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﭘﺎ ﻳﻢ ﺟﺪا ﺷﻮد ﻛﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه رﻓﺘﻢ و ﺑﺎ ﺿﺮب ﮔﺸﻮدﻣﺶ .ﺑﺎد ﺳﺮد ﺗﻮ ی ﺻﻮرﺗﻢ ﺧﻮرد و ﻟﺮزم ﮔﺮﻓﺖ .ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺧﻢ ﺷﺪم و ﭼﻴﭙﺲ ﻫﺎ را از ﭘﺎﻳﻢ ﺟﺪا ﻛﺮدم و ﻏﺮ ﻏﺮ ﻛﺮدم:  -ﻟﻌﻨﺘ ﻲ! ﺻﺪا ی زﻧﮓ ﮔﻮﺷﻴﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ. اﻳﻨﺒﺎر آﻫﻨﮓ ﻣﻼ ﻳﻤﻲ از ﻛﺮﻳﺲ د ی ﺑﺮگ ﺑﻮد .ﻟﺐ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﮔﻮﺷﻲ رو ﻛﻪ ز ﻳﺮ ﺑﺎﻟﺶ ﭼﭙﻮﻧﺪه ﺑﻮدم در آوردم . ﺻﻮرت دﻟﻘﻜﻲ ﺑﻠﻨﻔﺸﻪ رو ی ﺻﻔﺤﻪ ﭼﺸﻤﻚ ﻣﻲ زد ﮔﻮﺷﻲ را در ﮔﻮﺷﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺑﻨﺎل ...  -اه ﺑﺎز ﺗﻮ ﺻﺒﺢ زود ﭘﺎﺷﺪ ی اﻋﺼﺎﺑﺖ ﻣﺜﻞ ﭼﻠﻐﻮز ﺷﺪ؟  -ﻫﺮ ﭼﻲ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻬﺘﺮ از ﺗﻮام ﻛﻪ ...  -ﻣﻦ ﻛﻪ ﭼﻲ ﻫﺎن؟ ﺧﻨﺪﻳﺪم و ﮔﻔﺘﻢ: - ﻗﻴ ﺎﻓﻪ ات ﺷﺒﻴﻪ ﭼﻠﻐﻮزه! ﺻﺪا ی ﺟﻴﻎ ﺟﻴ ﻐﻮﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ: - ﺑﻴﺸﻌﻮوووووووووور !ﺗﻮ ﻫﻨﻮز اون ﻋﻜﺲ رو ی ﮔﻮﺷ ﻲ ﻧﻜﺒﺘﺘﻮ ﻋﻮض ﻧﻜﺮدی ؟ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺮﻳﻴﻴﻴﻴﻴﻲ ﻣﻦ ﻣ ﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ا ﻳﻦ ﻋﻜﺲ اﺗﻮ ﻣ ﻲ ﺷﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﺎ ی ﺗﻮ ی ﺧﺮﭼﺴﻮﻧﻪ. ﺧﻮاﺑﻴﺪم رو ی ﺗﺨﺖ و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺟﻮن ﺳﮓ ﺑﺎﺑﺎت ﺣﺎل ﻧﺪارم از ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻴﺎم ﺑﻴﺮون .ﺗﺎزه ﺣﺎﻻ از اﺗﺎق ﻛﻪ ﺑﺮم ﺑﻴﺮون اﻋﺼﺎﺑﻤﻢ ﭼﻴﺰ ﻣﺮﻏﻲ ﻣﻲ ﺷﻪ ﭼﻮن ﺑﺎ ﺑﺪﺧﺘﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎﺷﻴﻦ دودر ﻛﻨﻢ.  -ﺗﺮﺳﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺮی! ﻫﻴﺠﺎﻧﺶ ﺑﻪ روزﻧﺎﻣﻪ اﺷﻪ!  -آﺧﻪ ﻛﺜﺎﻓﺖ ... ﺻﺪا ی ﺑﻮق ﭘﺸﺖ ﺧﻄ ﻲ ﻣﺎﻧﻊ از اداﻣﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﺷﺪ .ﺑﻨﻔﺸﻪ ﮔﻔﺖ: 
 -ﺻﺪات ﻗﻄﻊ ﺷﺪ.  -ﺧﻒ ﺑﺎﺑﺎ ﭘﺸﺖ ﺧﻄﻲ دارم. ﺑﻨﻔﺸﻪ رو ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﻮ ﻟﻴﺴﺖ اﻧﺘﻈﺎرو و ﺟﻮاب ﺷﺒﻨﻤﻮ دادم:  -ﻫﺎن؟ - ﻫﺎن و درد ﺗﻮ ﮔﻮر ﺧﻮاﻫﺮ ﺟﻮون ﻣﺮﮔﺖ!  -وا ﺧﺎك ﺗﻮ ﺳﺮت ﻛﻨﻢ اﻟﻬﻲ ﺑﺎ ﺧﻮاﻫﺮ ﻣﻦ ﭼﻲ ﻛﺎر داری؟  -ﺑﺴﻜﻪ ﺗﻮ ﺑﻲ ﺷﻌﻮری !اول ﺻﺒﺤ ﻲ ﮔﻮﺷﻴﻮ ﺑﺮ ﻣﻲ دار ی ﺑﮕﻮ ﺟﻮوووووﻧﻢ  ...ﺗﺎ ﻣﻨﻢ ﻳﻪ ﺣﺎل اﺳﺎﺳﻲ ﺑﻜﻨﻢ ﺑﺎ اون ﺻﺪا ی ﻧﺎﻧﺎز ﺗﻮ ... - ﺧﻴﻠﻲ ﻋﻮﺿﻲ ﺷﺪی ﺷﺒﻨﻤﺎاااا  ...ﺑﺮو ﺑﺎ ﺻﺪا ی ﺑﺎﺑﺎت  ...اﺳﺘﻐﻔﺮاﷲ! ﻏﺶ ﻏﺶ ﺧﻨﺪ ﻳﺪ و ﮔﻔﺖ: - ﭼﻲ ﻛﺎره ای؟  -واﻻ اﮔﻪ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﻧﻜﺒﺖ اﺟﺎزه ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻢ ﻳﻪ آب ﺗﻮ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺟﻴﺸﻲ ام ﺑﺰﻧﻢ .ﺑﻌﺪم ﻳﻪ ﭼﻴﺰ ی ﻛﻮﻓﺖ ﻛﻨﻢ و ﺑﻴﺎم.  -اووه اون وﻗﺖ دﻳ ﮕﻪ ﻻﺷﻪ روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﻢ ﺑﻬﻤﻮن ﻧﻤ ﻲ رﺳﻪ.  -ﻧﺮﺳﻪ ﺑﻪ درك !اﻧﮕﺎر دارن ﺗﻮ ﻋﻬﺪ ﻣﻴﺮزا ﻛﻮﭼﻚ ﺧﺎﻧﻮم ﺳﻴﺒﻴﻠﻮ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻦ .ﻻ ﮔﻮر ﻛﻨﻢ ﺷﻤﺎ رو اﻟﻬﻲ .ﺧﻔﻪ ﻣﺮگ ﺑﮕﻴﺮ ﺑﺮو ﻛﺎراﺗﻮ ﺑﻜﻦ ﺑﺬار ﻣﻨﻢ ﺑﻪ ﻛﺎرام ﺑﺮﺳﻢ. - ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺐ ﺑﺪو ﻛﻪ دل ﺗﻮ دﻟﻢ ﻧﻴﺴﺖ. زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺗﻮ ﻛﻪ ﻏﻤﻲ ﻧﺪار ی ... - ﭼﻲ؟ - ﻫﻴﭽﻲ  ...ﺑﺎی. - ﺑﺎی. دوﺑﺎره ﺻﺪا ی ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ:  -اووووووووووووی ﭼﻪ ﺧﺮ ی ﺑﻮد؟  -ﻫﻤﺰادت ﺑﻮد.  -درد !  -وﻟﻢ ﻛﻦ ﺗﻮ رو ﺧﺪا ﺻﺒﺢ اول ﺻﺒﺤﻲ ﻓﺤﺸﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎر ﻣﻦ ﻧﻜﻨﻲ. ﺧﻨﺪﻳﺪم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺑﺒﺨﺸ ﻴﺪ ﻋﺸﺦ ﻣﻦ  ...ﻣﻮدوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺻﭙﺎ اﺧﻼخ ﻧﺪاﻟﻢ ... - ﻛﻲ ﺑﻮد؟ 
-دردو ﻛ ﻲ ﺑﻮد؟ ﺑﺒﻴﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻳﺪ ﻓﺤﺸﺖ ﺑﺪم ﻟﻴﺎﻗﺖ ﻧﺪار ی ﺑﺎﻫﺎت ﻋ ﻴﻦ ادم ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ !ﻓﻀﻮﻟﻲ ﺗﻮ؟ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ رﺑﻄﻲ داره ﻛﻪ ﻛﻲ ﺑﻮد؟ - اﻳﻨﻘﺪر ﻓﻚ زد ی ﺧﻮ ﻳﻪ ﻛﻠﻤﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻲ ﭼﻪ ﺧﺮی ﺑﻮد؟  -ﺷﺒﻨﻢ ﺑﻮد ... - ﭼﻲ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ؟ - ﻋﻴﻦ ﺗﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺳﺮوﻳﺲ  -ﺧﺐ ﭘﺲ ﻋﺰﻳﺰم زود ﺑﺎش اﻳﻨﻘﺪر ﻣﺮدوﻣﻮ ﻣﻌﻄﻞ ﻧﺬار زﺷﺘﻪ. ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪم:  -ﺑﻨﻔﺸﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ .... - ﻛﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻃﺮف ﺷﻪ؟ ﺧﻨﺪﻳﺪم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﮔﻤﺸﻮ ﻛﺎراﺗﻮ ﺑﻜﻦ اﻻن ﻣ ﻲ ﻳﺎم.  -ﻣﻨﺘﻈﺮم ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺑﺎی. - ﺑﺎی.


ﮔﻮﺷﻴﻮ ﻗﻄﻊ ﻛﺮدم و از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم .ﺷﻠﻮارك ﻛﻮﺗﺎه آدﻳﺪاﺳﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻻی ﭘﺎم .ﻧﻖ ﻧﻘﻲ ﻛﺮدم و ﺑﺎ دﺳﺖ ﻛﺸﻴﺪﻣﺶ ﺑﻴﺮون .ﺟﻠﻮ ی آﻳﻨﻪ ﻣﻴﺰ آراﻳ ﺸﻢ اﻳﺴﺘﺎدم و ﺧﻮدﻣﻮ د ﻳﺪ زدم .ﺷﺪه ﺑﻮدم ﻋﻴﻦ ﻣﻴﺖ !ﺑﻌﻀﻲ وﻗﺘﺎ از ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺧﻮدم ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪم. ﮔﻮﺳﺘﻢ ز ﻳﺎد از ﺣﺪ ﺳﻔ ﻴﺪ و ﺑ ﻲ رﻧﮓ ﺑﻮد .ﭼﺸﻤﺎﻣﻢ ﻳﻪ رﻧﮓ ﺧﺎﺻ ﻲ ﺑﻮد .ﺳﺒﺰ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻴﻠﻲ روﺷﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻔﻴﺪ ی ﻣﻲ زد. ﺑﺮا ی ﻫﻤﻴﻨﻢ ﺑﻨﻔﺸﻪ و ﺷﺒﻨﻢ ﭼﺸﻢ ﺳﻔﻴﺪ ﺻﺪام ﻣﻲ ﻛﺮدن .ﻣﻮﻫﺎم ﺑﻲ رﻧﮓ و ﺑﻲ ﺣﺎل رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮدن ﻛﻨﺎر ﺻﻮرﺗﻢ. ﻋﻴﻦ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺷﺪه ﺑﻮدم .ﻛﺶ ﻣﻮﻣﻮ ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﻣﻮﻫﺎ ی ﺑﻠﻨﺪﻣﻮ ﻛﻪ ﺗﺎ وﺳﻂ وﺳﻂ ﻛﻤﺮم ﺑﻮد ﺑﺎ ﻛﺶ ﺑﺴﺘﻢ .دﻣﭙﺎ ﻳﻲ اﺑﺮ ی ﻫﺎﻣﻮ ﭘﺎم ﻛﺮدم و ﺑﺎ ﻏﺮ ﻏﺮ رﻓﺘﻢ ﺑﻴﺮون .اﺗﺎق ﻣﻦ ﺗﻮ ی ﻃﺒﻘﻪ دوم ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﺑﻮد و ﺧﻮﺑﻴﺶ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ دﺳﺘﺸﻮ ﻳﻲ و ﺣﻤﺎم ﻣﺠﺰا داﺷﺖ .رﻓﺘﻢ ﺗﻮ دﺳﺘﺸﻮ ﻳﻲ و درو ﺑﺴﺘﻢ .ﺑﺪﺟﻮر ذﻫﻨﻢ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد .اﮔﻪ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﻲ ﺷﺪم ﭼﻲ ؟ اﮔﻪ ... ای ﺧﺪا ﻣ ﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﻴﺪم ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻨﻪ ﻛﻪ ﻗﺒﻮل ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻢ. وﻟﻲ ﺧﻮدﻣﻢ  . ﻣﮕﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻗﺒﻮل ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻢ؟ ﻣﺴﻮاك زدم و آﺑﻲ ﻫﻢ ﺗﻮص ﺻﻮرﺗﻢ ﭘﺎﺷﻴﺪم و رﻓﺘﻢ ﺑﻴﺮون 3000 ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ اﻣﻴﺪم اﻟﻜﻲ ﺑﻮد ﺑﺎ رﺗﺒﻪ ﺑﺎﻻ ی ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ رﺳﻴ ﺪم ﻧﺸﺴﺘﻢ رو ی ﻧﺮده و ﻟﻴﺰ ﺧﻮردم ﺗﺎ ﭘﺎ ﻳﻴﻦ:  -ﻫﻮرااااااااااااااااا... ﻋﺰﻳﺰ ﺟﻮن ﭘﺎ ﻳﻴﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎ ی ﮔﺸﺎد ﻧﮕﺎم ﻣﻲ ﻛﺮد .ﺑﺎ دﻳﺪن ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺧﻨﺪه ام ﮔﺮﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﭙﺎ ی ﺑﺎد ﻛﺮده و ﭘﺮ ﭼﻴﻨﺶ رو ﻣﻲ ﺑﻮﺳﻴﺪم ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺻﺒﺢ ﻋﺰ ﻳﺰ ﺟﻮﻧﻢ ﺑﺨﻴﺮ!  -ﻧﻪ ﻧﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟  -آره ﻧﻪ ﻧﻪ ﺟﻮﻧﻢ از ا ﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻤﻲ ﺷﻢ؟ ﻧﺸﺴﺖ ﻟﺐ ﭘﻠﻪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻪ ﭼﭗ و راﺳﺖ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد ﮔﻔﺖ:
 -ﻣﻦ از دﺳﺖ ﺗﻮ ﭼﻲ ﻛﺎر ﻛﻨﻢ؟ ای ﻣﺎدر ﻧﻤ ﻲ ﮔﻲ ﻣﻲ اﻓﺘﻲ ﻣﻦ ﺧﺎك ﺑﻪ ﺳﺮم ﻣ ﻲ ﺷﻪ؟ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدی ﻋﻴﻦ اﻳﻦ ﻳﺎرو ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻴﻪ اﻳﻪ؟ ﻧﺨﻴﺮم ﻫﻴﭽﻢ ﻋﻨﻜﺒﻮت ﻧﻴﺴﺘﻲ. ﻣﻲ اﻓﺘﻲ ﺿﺮﺑﻪ ﻣﻐﺰ ی ﻣﻲ ﺷ ﻲ و ﺧﻮدت ﺧﻼص ﻣﻲ ﺷﻲ ﻣﺎ رو در ﺑﻪ در ﻣﻲ ﻛﻨﻲ! ای ﺧﺪا ﻣﻨﻮ ﺑﻜﺶ از دﺳﺖ ا ﻳﻦ راﺣﺖ ﺷﻢ. اﻳﻦ دﺧﺘﺮه ﺗﻮ آﻓﺮ ﻳﺪی ؟ ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺗﻮ ﻗﺮار ﺑﻮده ﭘﺴﺮ ﺑﺸﻲ ﺧﺪا وﺳﻂ راه ﭘﺸﻴﻤﻮن ﺷﺪه. از ﺣﺮف ﻋﺰ ﻳﺰ ﻏﺶ ﻏﺶ ﺧﻨﺪﻳ ﺪم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﻋﺰﻳﺰ ﺟﻮﻧﻢ ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر ﺟﻮش ﻣﻲ زﻧﻲ اﻟﻬﻲ ﻣﻦ ﭘﻴﺶ ﻣﺮﮔﺖ ﺑﺸﻢ؟ ﻣﻦ ﻛﻼس ا ﻳﻦ ﻛﺎراو رﻓﺘﻢ. ﻫﻴﭽﻴﻢ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ. ﺑﻠﺪم ﭼﻲ ﻛﺎر ﻛﻨﻢ.  -آره دﻳﮕﻪ اﻳﻨﺎ ﻛﻠﻜﻪ ﭘﻮﻟﻪ ﻣﺎدر !دﻟﺖ ﺧﻮﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﻠﺪ ی وﻗﺘﻲ ﻣﻲ اﻓﺘﻲ ﻳﻪ ﻛﺎری ﻛﻨﻲ ﺿﺮﺑﻪ ﻣﻐﺰ ی ﻧﺸﻲ .آﺧﻪ ﻣﮕﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻧﻪ ﻧﻪ؟ ﻣﻲ اﻓﺘﻲ و ﺗﺎ ﻣﻲ ﻳﺎی ﺑﻪ ﺧﻮدت ﺑﻴﺎی زرﺗﻲ زﺑﻮﻧﻢ ﻻل ﻣ ﻲ ﻣﻴﺮی .آدﻣﻲ  ...ﻧﻌﻮذﺑﺎﷲ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ ﺑﺎل درﺑﻴﺎر ی ﻛﻪ  ...ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ی ﻣﺮدﻣﻮ ﺑﺎ ا ﻳﻦ ﭼﻴﺰا ﮔﻮل ﻣﻲ زﻧﻦ ﺟﻔﻨﮓ ﺑﺎز ی ﻳﺎدﺗﻮن ﻣﻲ دن ﺑﻌﺪ ﻣ ﻲ ﮔﻴﻦ ﺑﺮﻳﻦ ﺷﻤﺎ ﺷﺪ ﻳﻦ ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻲ. ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺑﻐﻠﺶ ﻛﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ: - اﻟﻬﻲ دور ﻋﺰ ﻳﺰ ﺷﻴﺮﻳﻦ زﺑﻮن ﺧﻮدم ﺑﺮم .ﭼﺸﻢ دﻳ ﮕﻪ ﺳﺮ ﻧﻤﻲ ﺧﻮرم ﺷﻤﺎ اﻳﻨﻘﺪر ﺣﺮص ﻧﺨﻮر ﺑﺮات ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ.  -ﭼﻤﻪ؟ ﻣﺎﺷﺎﷲ ﻫﺰار ﻣﺎﺷﺎﷲ ﺑﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﻪ از ﻫﺰار ﺗﺎ ﺟﻮوﻧﺎ وا ﻣﮕﻪ ی ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺳﺮﺣﺎل ﺗﺮم. ﻣﻲ ﺧﻮا ی از ﻫﻤﻴﻦ ﻧﺮده ﺳﺮ ﺑﺨﻮرم ﺑﻴﺎم ﭘﺎﻳﻴﻦ؟ از ﺧﻨﺪه دل درد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم .دﺳﺖ ﻋﺰﻳﺰو ﻛﻪ داﺷﺖ ﻣﻲ رﻓﺖ ﺳﻤﺖ ﻧﺮده ﻫﺎ ﮔﺮﻓﺘﻢ و در ﺣﺎﻟ ﻲ ﻛﻪ ﭼﻠﭗ ﭼﻠﭗ ﻣﺎﭼﺶ ﻣ ﻲ ﻛﺮدم ﮔﻔﺘﻢ:  -ﻧﻪ ﻋﺰﻳﺰم ﻣﻲ دوﻧﻢ ﺷﻤﺎ ﻫﺰار ﺑﺎر ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻨﻲ ﻫﺮ ﭼﻲ ﺑﺎﺷﻪ دود از ﻛﻨﺪه ﺑﻠﻨﺪ ﻣ ﻲ ﺷﻪ ..  -ﺧﻮﺑﻪ ﻣﻲ دوﻧﻲ. از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ ﻣﻲ رﻓﺘﻢ ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﺗﻮ ﺑﺴﺎﻃﺖ ﻫﺴﺖ ﻋﺰﻳﺰ ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺸﻨﻪ ﺑﺮم؟  -ﻛﺠﺎ ﻣ ﻲ ﺧﻮا ی ﺑﺮ ی ﻧﻪ ﻧﻪ؟ اﺻﻼً ﭼ ﻲ ﺷﺪه ﻛﻪ ﺗﻮ ﻛﻠﻪ ﺳﺤﺮ ﭘﺎﺷﺪی؟  -اﻣﺮوز ﺟﻮاب اﻧﺘﺨﺎب رﺷﺘﻪ ﻣ ﻲ ﻳﺎد ﻋﺰﻳﺰ ...  -ﺟﻮاب ﭼﻲ؟  -ﺟﻮاب ﻛﻨﻜﻮرم ﻋﺰﻳﺰم. ﺟﻮاﺑﺶ ﻣﻲ ﻳﺎد ﻛﻪ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮم داﻧﺸﮕﺎه ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻮور ﻛﻨﻢ؟ اﻳﻨﻮ ﮔﻔﺘﻢ و ﺧﻮدم ﻏﺶ ﻏﺶ ﺧﻨﺪﻳﺪم. ﻋﺰﻳﺰ در ﺣﺎﻟ ﻲ ﻛﻪ ﺗﺮ و ﻓﺮز ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﺮا آﻣﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ: - اﻳﺸﺎﷲ ﻛﻪ ﻗﺒﻮل ﺷﺪ ی ﻣﺎدر  ...ﻗﺒﻮﻟﻢ ﻛﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻲ ﻃﻮر ی ﻧﻴﺴﺖ  ...ﺷﻮﻫﺮ ﻛﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺪ ی ﻧﻴﺴﺖ  ...ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﺷﻮﻫﺮ ﻧﻜﺮد ی ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﻪ وﻟﻲ وﻗﺘﻲ ﺷﻮﻫﺮ ﻛﺮد ی ﺗﺎزه ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ ﭼﻲ ﺑﻮده و ﺗﻮ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻲ! ﻣﻴﺎن ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺘﻢ:  -ﻋﺰﻳﺰ اﻳﻦ دوره زﻣﻮﻧﻪ ﺑﺮﻋﻜﺲ ﺷﺪه .دﺧﺘﺮا ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻦ ﺷﻮﻫﺮ ﭼﻲ ﻫﺴﺖ! وﻟﻲ ﺗﺎ ﻣﻲ ﻛﻨﻦ ﺗﺎزه ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﭼﻲ ﻫﺴﺖ! اﻳﻨﻮ ﮔﻔﺘﻢ و ﺧﻮدم زدم ز ﻳﺮ ﺧﻨﺪه .ﻋﺰﻳﺰ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﺳﺮ ی ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ:  -آره ﻋﺰ ﻳﺰ دﺧﺘﺮا ی اﻳﻦ دوره زﻣﻮﻧﻪ آﺑﺮو رو ﺳﺮ ﻛﺸﻴﺪن ﺣﻴﺎ رو ﻗﻲ ﻛﺮدن  ...اون دوره ﺗﺎ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻲ ﺷﻮﻫﺮ ... ﭘﺮﻳﺪم وﺳﻂ ﺣﺮﻓﺸﻮ و ﮔﻔﺘﻢ: 
 -دﺧﺘﺮا رﻧﮓ ﻟﺒﻮ ﻣﻲ ﺷﺪن و از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺧﻮدﺷﻮﻧﻮ ﺗﻮ ﻫﻔﺖ ﺗﺎ ﺳﻮراخ ﻗﺎ ﻳﻢ ﻣﻲ ﻛﺮدن  ...وﻟﻲ اﻳﻦ دوره ...


-آره ﻣﺎدر ا ﻳﻦ دوره ﺗﺎ ﻣﻴﮕﻲ ﺷﻮﻫﺮ ورﻧﭙﺮﻳ ﺪه ﻫﺎ ﻧﻴﺸﺸﻮن ﺗﺎ ﺑﻨﺎﮔﻮش ﻛﻪ ﭼﻪ ﻋﺮض ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﻧﺎﻗﻮﻟﻮﺳﻴﺸﻮن ﮔﺸﺎد ﻣﻲ ﺷﻪ. ای اﻟﻬﻲ دور ﻋﺰﻳﺰم ﺑﮕﺮدم ﻛﻪ اﻳﻨﻘﺪر ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺎدی ﻣﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ. ﺑﻌﻀﻲ وﻗﺘﺎ ﻣﺜﻞ اﻣﺮوز اﻳﻨﻘﺪر از دﺳﺘﺶ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪم ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻏﻢ ﻫﺎم ﻳﺎدم ﻣﻲ رﻓﺖ . در ﻣﻴ ﺎن ﺧﻨﺪه ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻮ ﺧﻮردم و ﭘﺎﺷﺪم .ﻋﺰﻳﺰ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻏﺮ ﻣﻲ زد و ﻇﺮف و ﻇﺮوف رو ﺗﻮ ی ﺳﺮ ﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻮﺑﻴﺪ. از آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ اوﻣﺪم ﺑﻴﺮون و ﺑﺪو ﺑﺪو از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ و ﺷﻴﺮﺟﻪ زدم ﺗﻮ ی اﺗﺎﻗﻢ .ﺳﺮ ﺳﺮ ی ﻣﻮﻫﺎﻣﻮ ﺑﺮس ﻛﺸﻴ ﺪم و دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻛﺶ ﺑﺴﺘﻢ .ﺟﻠﻮ ی در ﻛﻤﺪم اﻳﺴﺘﺎدم و ﺑﺎ دﻋﺎ و ﺛﻨﺎ در ﻛﻤﺪ را ﺑﺎز ﻛﺮدم .ﺑﺎز ﻛﺮدن ﻫﻤﺎﻧﺎ و ﻏﺮق ﺷﺪن ز ﻳﺮ ﻳﻚ ﻣﻦ ﻟﺒﺎس ﻫﻤﺎﻧﺎ !ﻣﻦ آدم ﺑﺸﻮ ﻧﺒﻮدم !ﻟﺒﺎس ﻫﺎ را ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﻛﻨﺎر زدم و ﻳﻚ ﻣﺎﻧﺘﻮ ی ﺳﺮﻣﻪ ا ی ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺷﻠﻮار ﺟﻴﻦ ﻳﺨﻲ و ﻳﻚ روﺳﺮ ی آﺑﻲ روﺷﻦ ﺟﺪا ﻛﺮدم .اﺗﻮ را ﺑﻪ ﺑﺮق زدم و ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ اﺗﻮ ﻛﺸﻴﺪم. ﻛﻢ ﻛﻢ داﺷﺖ دﻳﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ .ﻟﺒﺎس را ﭘﻮﺷﻴﺪم و ﻣﻮﻫﺎ ی روﺷﻨﻢ را ﻳﻚ ور ی ﺗﻮ ی ﺻﻮرﺗﻢ رﻳﺨﺘﻢ .ﺣﺎل آراﻳﺶ ﻛﺮدن ﻧﺪاﺷﺘﻢ .ﺑﺪون آراﻳﺶ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ داﺷﺘﻢ . ﻛﻔﺶ ﻫﺎ ی ﭘﺎﺷﻨﻪ 5 ﺳﺎﻧﺘﻲ ﺳﻮرﻣﻪ اﻳﻢ را ﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﺮدم و از در ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻢ .ﺑﺎﻻ ی ﭘﻠﻪ ﻫﺎ دوﺑﺎره ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻧﺮده ﺳﻮار ی ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﻋﺰ ﻳﺰ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد .ﻃﻮر ی ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ زل زده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻳﺎد ﮔﺮﺑﻪ ﺗﻮ ی ﺗﺎم و ﺟﺮ ی اﻓﺘﺎدم وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺟﺮ ی ﻣﻲ اﻓﺘﺎد .از ﻓﻜﺮ ﺧﻮدم ﺧﻨﺪه ام ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻣﺘﺎﻧﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ را ﻳﻜﻲ ﻳﻜﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺘﻢ .ﺣﺴﺮت ﻧﺮده ﺳﻮار ی ﺑﻪ دﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪ .ﻋﺰﻳﺰ ﺟﻮن ز ﻳﺮ ﻟﺐ ﭼﻴﺰ ی ﺷﺒﻴﻪ ورد را ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﺪ .وﻗﺘ ﻲ ﺟﻠﻮ ی ﭘﺎﻳﺶ اﻳﺴﺘﺎدم ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ:  -ﭼﺸﻢ ﺣﺴﻮد ﻛﻮر ﺑﺸﻪ اﻳﺸﺎﷲ !ﻻ ﺣﻮل وﻻ ﻗﻮة اﻻ ﺑﺎﷲ ﻋﻠﻲ اﻟﻌﻈ ﻴﻢ!  -اوووه ﻛﻲ ﻣﻲ ره ا ﻳﻦ ﻫﻤﻪ راﻫﻮ !ﻋﺰﻳﺰ داری ﺑﺮا ی ﻣﻦ ﺧﺮﭼﺴﻮﻧﻪ ﻗﺰﻣﻴﺖ اﻳﻨﺎ رو ﻣﻲ ﺧﻮﻧﻲ ؟ ﻛ ﻲ ﻣﻴﺎد ﻣﻨﻮ ﭼﺸﻢ ﻛﻨﻪ؟ - وای ﻧﻪ ﻧﻪ ﻣﺎﺷﺎﷲ ﻋﻴﻦ ﺳﺮو ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻲ !ﺗﺎ داﺷﺘﻲ ﻣﻲ ﻳﻮﻣﺪ ی ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻳﺎد ﻣﺎدر ﺧﺪاﺑﻴﺎﻣﺮزت اﻓﺘﺎدم ... ﺑﻐﺾ ﮔﻠﻮ ی ﻋﺰﻳﺰو ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺸﻮ اداﻣﻪ ﺑﺪه .آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪم و ﻟﺒﻢ را ﺟﻮﻳ ﺪم ﺗﺎ اﺷﻜﻢ ﺳﺮاز ﻳﺮ ﻧﺸﻮد .ﻣﺎﻣﺎن ﻛﺠﺎ ﻳﻲ ﻛﻪ واﻳﺴﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻳﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ و ﺑﺮا ی دﺧﺘﺮت دﻋﺎ ﺑﺨﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻮل ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ .ﻛﺠﺎ ﻳﻲ ﻛﻪ ﺣﺾ دﺧﺘﺮت رو ﺑﺒﺮی ؟ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ زود رﻓﺘﻲ ﺧﻴﻠﻲ زود رﻓﺘﻲ  ...ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺲ عمیق کشیدم و ﻛﻨﺎرش ﻟﺐ ﭘﻠﻪ ﻧﺸﺴﺘﻢ .دﺳﺘﻤﻮ ﺳﺮ ﺷﻮﻧﻪ اش اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﮔﻔﺘﻢ:  -ا ﻋﺰﻳﺰ ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻲ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ؟ نمیگی ﺻﺒﺢ اول ﺻﺒﺤﻲ ﻣﻨﻮ اﻳﻨﺠﻮر ی راﻫﻲ ﻛﻨﻲ ﻣﻦ ﻛﻠﻲ ﻣﻮج ﻣﻨﻔﻲ ﻣﻲ ﮔﻴﺮم ﺑﻌﺪ ا ﻳﻦ ﻣﻮج ﻣﻨﻔ ﻴﺎ رو ی روزﻧﺎﻣﻪ اﺛﺮ ﻣﻲ ذاره و ﺑﻪ ﺟﺎ ی ﭘﺰﺷﻜ ﻲ و دارو ﺳﺎز ی و دﻧﺪون ﭘﺰﺷﻜﻲ رﺷﺘﻪ ﻛﻮن ﺷﻮری ﺑﭽﻪ ... ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ رﺳﻴﺪ ﻋﺰﻳﺰ ﺳﺮﺷﻮ ﺑﺎﻻ آورد و ﮔﻔﺖ:  -اه ﻣﺎدر !ﺗﻮ ﺑﻪ ﻛﻲ رﻓﺘﻲ اﻳﻨﻘﺪر ﺑﻲ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺷﺪی ؟ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﺸﻲ؟ ﻏﺶ ﻏﺶ ﺧﻨﺪﻳ ﺪم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﭘﺎﺷﻮ ﻋﺰﻳﺰ ﺟﻮﻧﻢ  ...ﭘﺎﺷﻮ ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮم ﻣﺴﺎﻓﺮو ﻛﻪ اﻳﻨﺠﻮر ی ﺑﺪرﻗﻪ ﻧﻤ ﻲ ﻛﻨﻦ! ﺗﻮ ی ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﮔﻔﺖ:  -ﺧﺪا ﻣﺮﮔﻢ ﺑﺪه !ﻣﮕﻪ داری میری ﻣﺴﺎﻓﺮت؟ ﻣﻴﻮن ﺧﻨﺪه دﺳﺘﺸﻮ ﻛﺸﻴ ﺪم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﻧﻪ ﺟﻴﮕﺮ ﻣﻦ !دارم ﻣﻲ رم ﭘﺎ ی دﻛﻪ روزﻧﻮﻣﻪ ﻓﺮوﺷﻲ ﺳﺮ ﺧﻴﺎﺑﻮن .زودم ﺑﺮ ﻣ ﻲ ﮔﺮدم اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ا ﻳﻦ آﺗﻴﺶ ﺑﻪ ﺟﻮن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﺬارن .دارم ﺑﻬﺖ ﻣﻲ ﮔﻢ ﻛﻪ ﻳﻌﻨﻲ دﻳﮕﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻜﻨﻲ. اﺷﻜﺎﺷﻮ ﭘﺎك ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ:  -ﺑﺎﺷﻪ ﻣﺎدر ﺑﺪو ﭘﺲ ﺗﺎ دﻳﺮت ﻧﺸﺪه  ...ﺑﺮو و زود ﺑﺮﮔﺮد ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺮا ی ﻧﺎﻫﺎرت ﺑﺎدﻣﺠﻮن درﺳﺖ ﻛﻨﻢ. ﺧﻮدﻣﻮ زدم ﺑﻪ ﻏﺶ و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺟﻮﻧﻢ ﺑﺎدﻣﺠﻮن ...  -ﺑﺮو دﺧﺘﺮ ﺧﻮدﺗﻮ ﻟﻮس ﻧﻜﻦ دﺳﺖ ﻋﺰﻳ ﺰو ﭼﺴﺒﻴ ﺪم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﻋﺰﻳﺰ ﺟﻮﻧﻢ  ...ﺑﺎﺑﺎ ﺧﻮاﺑﻪ!  -ﺳﺮت ﺗﻮ ﺟﺎ ﻳﻲ ﺧﻮرده ﻣﺎدر؟ ﺑﺎﺑﺎت اﮔﻪ ﺧﻮاب ﺑﻮد ﺑﺎ ا ﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﺶ و ﺿﻌﻔ ﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻛﺮد ی و ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎ ﻳﻲ ﻛﻪ راه اﻧﺪاﺧﺘﻲ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﻛﻪ. ﺑﺎ ذوق ﮔﻔﺘﻢ: - ﻧﻴﺴﺖ؟  -ﻧﺨﻴﺮ  ...ﻗﺒﻞ از ﺑﻴ ﺪار ﺷﺪن ﺗﻮ رﻓﺖ ﺳﺮ ﻛﺎر.  -آخ ﺟﻮن  ...ﭘﺲ ﻋﺰﻳﺰ ﺟﻮﻧﻢ ﺑﺪو ﺳﻮﺋﻴﭻ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻣﺎﻣﺎﻧﻮ ﺑ ﻴﺎر ﺑﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ.  -ﻧﻪ ﻣﺎدر. ﺑﻴﺨﻴﺎل ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺷﻮ و ﺑﺮو ﭘﻴﺎده ﺑﺮو ﻧﻪ ﻧﻪ ﺟﻮوﻧﻲ ﺧﺪا ﺑﻬﺖ ﭘﺎی ﺳﺎﻟﻢ داده.  -ا ﻋﺰﻳﺰ اﻳﻦ درﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺎﺷ ﻴﻦ ﺑﻪ اون ﻣﺎﻣﺎﻧ ﻲ ﮔﻮﺷﻪ ﭘﺎرﻛﻴﻨﮓ ﺧﺎك ﺑﺨﻮره ﺑﻌﺪ ﻣﻦ ﭘﻴﺎده ﺑﺮم؟  -ﺧﺐ ﻧﻪ ﻧﻪ ﻻﺑﺪ ﺗﺼﺪ ﻳﻖ ﻧﺪار ی ﻛﻪ ﺑﺎﺑﺎت اﻳﻨﻘﺪر رو ی ﺳﻮار ﻣﺎﺷ ﻴﻦ ﺷﺪﻧﺖ ﺣﺴﺎﺳﻪ! - ﭼﻲ ﻣﻲ ﮔﻲ ﻋﺰﻳﺰ؟ ﻣﻦ ﻣﺎه ﭘﻴﺶ ﮔﻮاﻫﻨﻴﺎﻣﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ .ﻓﻘﻂ ﭼﻮن ﺗﻨﺪ ﻣﻲ رم ﺑﺎﺑﺎ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻪ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺑﻬﻢ ﺑﺪه ﻳ ﻬﻮ ﻃﻮر ﻳﻢ ﺑﺸﻪ. وﻟﻲ ﻣﻦ ﻗﻮل ﻣ ﻲ دم ﻳﻮاش ﺑﺮم .ﺣﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﺑﺮو ﺳﻮﺋﻴﭽﻮ ﺑﻴﺎر. ﻧﻪ ﻣﺎدر ﻣﻦ دﻟﻢ ﻻ ﻫﻮل ﻣﻲ ﺷﻪ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺮ ی و ﺑﻴﺎی ﺳﻪ ﺑﺎر ﺟﻮن ﻣﻲ دم. وﻟﺶ ﻛﻦ ﺑﻴﺎ ﺗﺎﻛﺴﻲ ﺑﮕﻴﺮ ﺑﺎ ﺗﺎﻛﺴ ﻲ ﺑﺮو.  -اه ﻋﺰ ﻳﺰ اذﻳﺖ ﻧﻜﻦ .ﺗﻮ رو ﺟﻮن ﺑﺎﺑﺎ ...  -ا ﻗﺴﻢ ﻧﺪه دﺧﺘﺮ!  -ﺧﺐ ﭘﺲ ﺑﻴﺎر.


ﻋﺰﻳﺰ ﭼﺲ و ﻓﺲ ﻛﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺳﻮﺋﻴﭻ را ﺑﻴﺎورد. زﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮ ﻫﻢ ﻣﻲ زد: - ای اﻣﺎن از ﺟﻮوﻧﺎ ی اﻣﺮوز  .اﻻن ﻣﻲ ﮔﻪ ﻳﻮاش ﻣﻲ رم وﻟ ﻲ ﺗﺎ ﺑﺸﻴﻨﻪ ﭘﺸﺖ ﻓﺮﻣﻮن ﻫﻤﻪ ﭼﻲ ﻳﺎدش ﻣﻲ ره اول ﺻﺪا ی ﺿﺒﻄﺶ ﻣﺤﻠﻪ رو ورﻣ ﻲ داره ﺑﻌﺪم ﺟﻴﻎ ﺗﺎﻳﺮای ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻧﻪ ﻧﻪ ﺧﺪا ﺑﻴﺎﻣﺮزش. دﻳﮕﻪ ﺻﺪاﺷﻮ ﻧﺸﻨﻴﺪم. دم در ا ﻳﻦ ﭘﺎ اون ﭘﺎ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﺗﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﻮﺋﻴ ﭽﻮ آورد .ﺳﻮﺋﻴﭽﻮ ﻗﺎﭘﻴﺪم و ﻫﻮار ﻛﺸﺎن ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮده و از در ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻢ . ﭘﺮﺷ ﻴﺎی ﺑﮋ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ز ﻳﺮ ﻧﻮر آﻓﺘﺎب ﺑﺮق ﻣﻲ زد. ﺑﺎ ﺷﺎد ی ﭘﺮﻳ ﺪم ﭘﺸﺖ ﻓﺮﻣﻮن و ﻣﺎﺷﻴﻨﻮ روﺷﻦ ﻛﺮدم .در ﭘﺎرﻛﻴﻨﮓ رو ﺑﺎ رﻳﻤﻮت ﺑﺎزﻛﺮدم و رﻓﺘﻢ ﺑﻴﺮون .ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ از در رﻓﺘﻢ ﺑﻴﺮون ﺻﺪا ی ﺿﺒﻂ رو ﺗﺎ ﺗﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدم .ﺻﺪا ی ﺟﻴﻎ ﻻﺳﺘﻴﻜﺎ ﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ .ﺟﻠﻮ ی ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻨﻔﺸﻪ ا ﻳﻨﺎ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻮن ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ اﻳﺴﺘﺎدم و دﺳﺘﻢ رو رو ی ﺑﻮق ﮔﺬاﺷﺘﻢ .ﭘﺮﻳﺪ ﺑﻴﺮون .ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ ﭼﻪ ﺗ ﻴﭙﻲ زده ﺑﻮد .ﻣﺎﻧﺘﻮ ﻛﺘﻲ ﻗﻬﻮه ای رﻧﮓ ﺑﺎ ﺟ ﻴﻦ ﻛﺮﻣ ﻲ و روﺳﺮ ی ﻛﺮم ﻗﻬﻮه ای .ﻣﻮﻫﺎ ی ﻗﻬﻮه اﻳ ﺸﻮ ﻫﻢ از اﻳﻨﻮر و اوﻧﻮر رﻳ ﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻴﺮون .ﻋﺎﺷﻖ ﻓﺮ درﺷﺖ ﻣﻮﻫﺎش ﺑﻮدم .ﭘﺮﻳﺪ رو ی ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻛﻨﺎر ﻣﻨﻮ ﺟ ﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ:  -ﭼﻪ د ﻳﺮ اوﻣﺪ ی ﺑﻴﺸﻌﻮر! - ﻣﻲ دوﻧ ﻲ ﻛﻪ ﺳﺮم ﮔﺮم ﻋﺰﻳﺰه.  -آره ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻋﺰ ﻳﺰ ﺟﻮﻧﺖ ﻋﺸﻘﺘﻪ اﻳﺸﺎﷲ ﺑﻪ ﭘﺎ ی ﻫﻢ ﭘﻴﺮ ﺑﺸﻴﻦ. اﻧﮕﺸﺘﻤﻮ ﺑﺮدم ﺳﻤﺖ ﭼﺸﻤﺶ ﻛﻪ ﺳﺮﺷﻮ ﺑﺮد ﻋﻘﺐ و ﮔﻔﺖ:  -ﻧﻜﻦ ﺗﻮ رو ﺧﺪا ﭘﺪرم در اوﻣﺪ ﺗﺎ ﺧﻂ ﭼﺸﻤﻤﻮ ﺻﺎف در آوردم .دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻲ اﺷﻜﻢ در ﻣﻴﺎد رﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﻪ ﺗﻮش.  -ﭘﺲ زر ﻧﺰن  -ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺑﺎ راه ﺑﻴﻔﺖ ﺷﺒﻨﻢ داره زﻧﮓ ﻣﻲ زﻧﻪ. ﭘﺎﻣﻮ ﮔﺬاﺷﺘﻢ روی ﮔﺎزو و اﻳﻨﺒﺎر ﺟﻠﻮ ی ﺧﻮﻧﻪ ﺷﺒﻨﻢ واﻳﺴﺎدم .ﺷﺒﻨﻢ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺗﻴﭗ ﺟﻠﻒ ﺗﺮ از ﻣﺎ دو ﺗﺎ ﭘﺮ ﻳﺪ ﻋﻘﺐ .ﻣﺎﻧﺘﻮ ی آﺑﻲ و ﻧﻘﺮه ا ی ﺗﻨﮓ و ﻛﻮﺗﺎﻫ ﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺷﻠﻮار ﺟ ﻴﻦ ﭘﺎره ﭘﺎره ﻣﻮﻫﺎ ی ﺣﺎﻟﺖ دارﺷﻮ ﺑﺎ اﺗﻮ ﻣﻮ ﻟﺨﺖ ﺷﻼﻗﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد و از ﻳﻪ ﻃﺮف ﺷﺎل ﺳﻔﻴﺪش رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻴﺮون ﺗﺎ رو ی ﺳﻴﻨﻪ اش .آراﻳﺸﺶ ﺗﻜﻤ ﻴﻞ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺑﻮد .ﻣﻦ و ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺳﻮﺗﻲ زدﻳﻢ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﮔﻔﺘ ﻴﻢ:  -اوﻻﻻ! ﺷﺒﻨﻢ ﭘﺸﺖ ﭼﺸﻤﻲ ﻧﺎزك ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ:  -ﭼﻄﻮره ﻣﻲ ﭘﺴﻨﺪﻳﻦ؟  -درد ﺗﻮ ﺟﻮن ﭘﺴﺮ ﻛﺸﺖ! - وای ﻧﮕﻮووو ﺟﻮن ﺑﻪ اون ﭘﺴﺮ!  -ﺧﺎك ﺑﺮ ﺳﺮ ﻫﻴﺰت ﻛﻧﻢ. ﻫﺮ ﺳﻪ ﺧﻨﺪﻳﺪم و ﺷﺒﻨﻢ ﮔﻔﺖ:  -ﺑﺪو ﺑﺮو روزﻧﺎﻣﻪ اوﻣﺪه.  -ﻫﻤﭽ ﻴﻦ ﻫﻮل ﻣﻲ زﻧﻪ اﻧﮕﺎر ﭼﻪ ﺧﺒﺮه !ﺑﺎﺑﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﺎ ﺳﻪ ﺗﺎ ﻋﻴﻦ اوﺳﻜﻮﻻ ﻣﻲ ﺧﻮاﻳﻢ روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﺨﺮ ﻳﻢ .ﻫﻤﻪ ﻫﻤﻮن دﻳﺸﺐ ﺗﻮ ﺳﺎﻳﺖ دﻳﺪن اﻻن ﻫﻢ ﺧﻴﺎﻟﺸﻮن راﺣﺖ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻦ زﻳﺮ ﺑﺎد ﻛﻮﻟﺮ دارن ﻓﻴ ﻠﻢ ﻧﮕﺎه ﻣ ﻲ ﻛﻨﻦ ﻛﻪ ﺧﺴﺘﮕﻴﺸﻮن در ﺑﺮه.  -ﻧﺨﻴﺮم ﻫﻤﻮﻧﺎ ﻛﻪ دﻳﺪن ﻗﺒﻮل ﺷﺪن ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﻳﺎن دﻧﺒﺎل روزﻧﺎﻣﻪ ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮﻧﻮ ﻳﺎدﮔﺎر ی دورش ﺧﻂ ﺳﺮخ ﺑﻜﺸﻦ. ﺟﻠﻮ ی دﻛﻪ روزﻧﺎﻣﻪ ﻓﺮوﺷﻲ واﻳﺴﺎدم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺑﺪوﻳﻦ ﺑﺮﻳﻦ ﺑﺨﺮ ﻳﻦ و ﺑﻴﺎﻳﻦ ﺟﺎ ﭘﺎرك ﻧﻴﺴﺖ. ﺣﻖ ﺑﺎ ﺑﻨﻔﺸﻪ و ﺷﺒﻨﻢ ﺑﻮد .ﺟﻠﻮ ی دﻛﻪ ﺣﺴﺎﺑ ﻲ ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد .ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم ﭼﻄﻮری اﻳﻦ دو ﺗﺎ ورﭘﺮﻳﺪه ﺳﻪ ﺳﻮﺗﻪ روزﻧﺎﻣﻪ رو ﮔﺮﻓﺘﻦ و ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ .ﭼﻨﺎن ﺟﻴﻎ و ﻫﻮاری ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻤﻮن ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدن .ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺻﻔﺤﻪ س را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﻜﺮار ﻣﻲ ﻛﺮد:  -ﺳﻤﻴﻌﻲ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺳﻤﻴﻌﻲ ﺑﻨﻔﺸﻪ ... ﻳﻬﻮ ﺟﻴﻎ زد : - اﻳﻨﺎﻫﺎش ... اﻳﻨﺎﻫﺎش! وای ﺧﺪای ﻣﻦ ﻗﺒﻮل ﺷﺪم  ....ﻗﺒﻮل ﺷﺪم ﻗﺒﻮل ﺷﺪم. روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎی ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه رو ﻛﻨﺎر زدم و ﮔﻔﺘﻢ: - درد ﺑﮕﻴﺮ ی ﭼﻲ ﻗﺒﻮل ﺷﺪی ﺣﺎﻻ؟ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﻛﻪ از ﻫﻴﺠﺎن زﻳﺎد ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺧﻮدش را ﺑﺎد ﻣﻲ زد ﮔﻔﺖ:  -ژﻧﺘﻴﻚ ﻗﺒﻮل ﺷﺪم  ...ﻫﻤﻮن ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ وا ی ﺧﺪا اﻻن ﺑﺎل در ﻣﻴﺎرم. ﻳﻬﻮ ﺻﺪای ﺟﻴﻎ ﺷﺒﻨﻢ ﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ:  -وااااااااااااا ی ﺷﺒﻨﻢ ﻧﻴﺎز ی  ....رﺷﺘﻪ داروﺳﺎز ی  ....ﺧﺪاااااااااااااا ﺟﻮﻧﻨﻨﻨﻨﻨﻨﻨﻦ ﻣﺎااااااااااااااااااااﭼﭽﭻ ﭼﭽﭻ!


از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ دوﺳﺘﺎم ﺷﺎد ﺷﺪم و ﻫﺮ دوﺷﻮن رو ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻮﺳﻴﺪم اوﻧﺎ ﻫﻢ ﺗﻮ ی ﺑﻐﻞ ﻫﻢ ﻛﻤﻲ اﺷﻚ ﺷﺎد ی رﻳﺨﺘﻦ و دﺳﺖ آﺧﺮ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﻛﻪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ:  -ﺗﻮ ﭼﻲ؟ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﺒﻢ را ﻣﻲ ﺟﻮﻳﺪم ﺷﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺑﺎ ﺣﺮص ﮔﻔﺖ:  -ﺷﻮﻧﻪ و درد  !ﺑﺪه ﺑﺒﻴﻨﻢ اﻳﻦ روزﻧﺎﻣﻪ رو .... ﺻﻔﺤﻪ ر را ﻗﺎﭘﻴﺪ و ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ و زﻣﺰﻣﻪ وار ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ ﻛﺮد:  -رادﻣﻬﺮ ﺗﺮﺳﺎ  ...رادﻣﻬﺮ ﺗﺮﺳﺎ  ...رادﻣﻬﺮ ﺗﺮﺳﺎ .... ﺷﺒﻨﻢ ﻫﻢ اﻓﺘﺎد روی روزﻧﺎﻣﻪ و دو ﺗﺎ ﻳﻲ ﺷﺶ ﭼﺸﻤ ﻲ ﻣﺸﻐﻮل ﮔﺸﺘﻦ ﺷﺪﻧﺪ .روزﻧﺎﻣﻪ را ﻛﺸﻴﺪم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﮔﺸﺘﻢ ﻧﺒﻮد ﻧﮕﺮ د ﻧﻴﺴﺖ .... ﺑﻨﻔﺸﻪ و ﺷﺒﻨﻢ ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻛﺮدﻧﺪ .ﺧﻨﺪﻳﺪم و ﺑﺎ ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﻲ ﮔﻔﺘﻢ:  -ﭼﺘﻮﻧﻪ ﻋﻴﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﺷﺮك زل زد ﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ؟ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﻛﻪ ﻗﺒﻮل ﻧﺸﺪم.  -ﻛﺎش ﻳﻪ ذره ﺳﻄﺢ ﭘﺎ ﻳﻴﻦ ﺗﺮ اﻧﺘﺨﺎب رﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد ی آﺧﻪ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺳﻪ ﺗﺎ رﺷﺘﻪ ﻫﺎی ﺑﺎﻻ رو زدی.  -ﭼﻮن اﮔﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﻗﺒﻮل ﻣ ﻲ ﺷﺪم ﻧﻤ ﻲ رﻓﺘﻢ.  -ﺣﺎﻻ آزاد ﻛﻪ ﻗﺒﻮل ﻣﻲ ﺷﻲ.  -ﺑﺸﻤﻢ ﻧﻤﻲ رم. - ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻲ ؟ ﻣﮕﻪ دﺳﺖ ﺧﻮدﺗﻪ؟ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮی. - ﻣﻲ رم  ....وﻟﻲ ﻧﻪ داﻧﺸﮕﺎه.  -ﭘﺲ ﻛﺠﺎ؟ - ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺮم اوﻧﻮر  ...ﻓﻘﻂ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻳﻪ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ ا ﻳﻦ ﻗﺒﻮل ﻧﺸﺪن ﺷﺪ ﺑﺮام ﻳﻪ ﺑﻬﻮﻧﻪ! ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻛﺮدﻧﺪ .ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺎﺷﻴﻨﻲ ﻛﻨﺎرﻣﺎن اﻳﺴﺘﺎد ﻛﻪ ﺳﺮ ﻧﺸﻴﻨﺎﻧﺶ دو ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﻗﻮل ﺷﺒﻨﻢ ﺗﻮﺗﻮ ﺑﻮدﻧﺪ .ﻣﻮﻫﺎ ی ﻓﺸﻦ و آﺧﺮ ﺗﻴﭗ! ﻳﻜﻴﺸﻮن ﮔﻔﺖ: - ﺟﻴﮕﺮ ﻛﺪوم داﻧﺸﮕﺎه ﻗﺒﻮل ﺷﺪی ؟ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺒﻴ ﻨﻢ ﻫﻢ داﻧﺸﮕﺎﻫﻲ ﺷﺪﻳﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ ﺑﻪ ﻳﺎر ی ﺧﺪا؟ ﺑﻨﻔﺸﻪ و ﺷﺒﻨﻢ و ﻣﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﮔﻔﺖ:  -ﺧﻔﻪ  ...ﻫﺮی! اﮔﺮ وﻗﺖ دﻳﮕﺮی ﺑﻮد ﺣﺘﻤﺎً ﻛﻠﻲ ﺗﻔﺮ ﻳﺢ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻳﻢ وﻟﻲ در آن ﻟﺤﻈﻪ  ...ﺑﻨﻔﺸﻪ دﺳﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ:  -ﺧﻮدت ﻓﻬﻤﻴﺪ ی ﭼ ﻲ ﮔﻔﺘﻲ؟ ﺳﺮﻣﻮ ﺗﻜﻮن دادم و ﮔﻔﺘﻢ:  -آره ... ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺮم ﺧﻴﻠﻲ وﻗﺘﻪ ﺗﻮ ﻓﻜﺮﺷﻢ. - وﻟﻲ  ...وﻟﻲ ﺑﺎﺑﺎت ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ذاره. - ﻣﻲ دوﻧﻢ. ﺷﺒﻨﻢ ﮔﻔﺖ:  -اﮔﻪ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﭘﺲ ﭼﺮا ا ﻳﻦ ﺣﺮﻓﻮ ﻣﻲ زﻧﻲ؟  -ﭼﻮن اﻣﻴﺪوارم ﺑﺘﻮﻧﻢ راﺿﻴﺶ ﻛﻨﻢ. ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ: - ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻲ! ﺳﺮ ی ﺗﻜﺎن دادم و ﮔﻔﺘﻢ:  -ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﻴﻤﺘﻲ ﻛﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ راﺿﻴﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ. ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺷﺒﻨﻢ ﮔﻔﺖ:  -ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﻀﻴﻪ آﺗﻮﺳﺎ ﺑﺎﺑﺎت ﻋﻤﺮا ﻧﻤﻲ ذاره ﺣﺘﻲ اﮔﻪ ﺧﻮدﺗﻮ ﭘﺮ ﭘﺮ ﻛﻨﻲ. ﺷﺒﻨﻢ دوﺳﺖ دو ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻦ و ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺑﻮد و ﺑﺮای ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ز ﻳﺎد در ﺟﺮﻳﺎن اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﻣﺎ ﻧﺒﻮد .ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻣﺎﺟﺮا ی آﺗﻮﺳﺎ ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺷﺶ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ اﺳﺖ. وﻟﻲ ﺑﻨﻔﺸﻪ را از دﺑﺴﺘﺎن ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ .ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اش ﻫﻢ ﻣﺮاوده داﺷﺘﻴﻢ و ﺧﻮب ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ را ﻣ ﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻴﻢ .ﺷﺒﻨﻢ ﺑﺎ ﮔﻨﮕ ﻲ ﭘﺮﺳ ﻴﺪ:  -آﺗﻮﺳﺎ؟ ﻣﮕﻪ ﺧﻮاﻫﺮت ﭼ ﻲ ﻛﺎر ﻛﺮده؟ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻲ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻛﺮد و ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺮد. ﺑﺮاﻳﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺷﺒﻨﻢ ﻫﻢ ﻗﻀﻴﻪ را ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺑﺮا ی ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ دﺳﺘﻲ ﺳﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﺑﻨﻔﺸﻪ زدم و ﮔﻔﺘﻢ:  -آﺗﻮﺳﺎ ده ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﺑﺮا ی ﺗﺤﺼﻴﻞ رﻓﺖ ﻟﻨﺪن  ...ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮا ی اﻳﻨﻜﻪ اون ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﻨﻪ از ﻫﻴﭻ راﻫ ﻲ ﻓﺮوﮔﺬار ﻧﻜﺮد .ﻣﺮﺗﺐ ﭘﻮل ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺑﺶ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ و در ازاش ﻓﻘﻂ از اون ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ درس ﺑﺨﻮﻧﻪ و ﺧﺎﻧﻮم دﻛﺘﺮ ﺑﺸﻪ .آﺗﻮﺳﺎ ﻫﻢ ﻣﺮﺗﺐ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺑﺎ ﺟﻮن ﻫﺮ ﭼﻲ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻴﻦ .


ﻣﺎﻣﺎن ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺮای آﺗﻮﺳﺎ ﺑﻲ ﺗﺎﺑﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮه اوﻧﻮ ﺑﺒﻴﻨﻪ. ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﺎﺑﺎ وﻳﺰاﺷﻮﻧﻮ درﺳﺖ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻣﺎﻣﺎن رﻓﺘﻦ ﺳﺮاغ آﺗﻮﺳﺎ .وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻤﻮم ﺑﭽﮕﻴﻢ ﻓﻬﻤﻴ ﺪم اوﺿﺎع ﻳﻪ ﺟﻮر ﻳﻪ! ﻣﺎﻣﺎن ﻣﺮﺗﺐ از آﺗﻮﺳﺎ ﻃﺮﻓﺪاری ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺟﻠﻮ ی ﺑﺎﺑﺎ ﻣﻲ اﻳﺴﺘﺎد وﻟﻲ ﮔﻮﻳﺎ وﺿﻊ ﻇﺎﻫﺮ ی آﺗﻮﺳﺎ ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻏﺮﺑﻲ ﺷﺪه ﺑﻮده .ﻣﻮﻫﺎﺷﻮ رﻧﮓ ﻛﺮده ﺑﻮده و ﻟﺒﺎﺳﺎی آن ﭼﻨﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه. ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎی ﻣﺸﺮوب ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ اش ﺑﻮده ﺟﻠﻮی ﺑﺎﺑﺎ ﺳﻴﮕﺎر ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪه و از ا ﻳﻦ ﺟﻮر ﭼ ﻴﺰا. ﻣﺎﻣﺎن ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﺎرﻳﺶ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ و ﺑﺬاره راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ درس ﺑﺨﻮﻧﻪ وﻟﻲ ﻳﻪ ﭼﻴﺰ ی ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﺑﺎ رو ﻧﮕﺮان ﻣﻲ ﻛﺮد. اوﻧﻢ ﻳﻪ ﻣﺪرك ﺟﺮم ﺑﻮد .ﺑﺎﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ آﺗﻮﺳﺎ ﻳﻪ ﻟﺒﺎس ز ﻳﺮ ﻣﺮدوﻧﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد  ...ﻣﺎﻣﺎن ﻣ ﻲ ﮔﻔﺖ ﻻﺑﺪ ﻣﺎل ﭘﺎرﺗﻲ ﻫﺎﻳﻴﻪ ﻛﻪ اوﻧﺠﺎ ﻣﻲ ﮔﻴﺮن و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ آﺗﻮﺳﺎ ﻧﺪاره. ﻣﻲ ﮔﻔﺖ در ا ﻳﻦ  آﺗﻮﺳﺎ ﺣﺮف زده و اون ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺎل دوﺳﺖ ﭘﺴﺮ دوﺳﺘﺸﻪ وﻟ ﻣﻮرد ﺑﺎ ﻲ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻳﻪ ﻣﺮد اﻳﺮاﻧ ﻲ ﺑﻮد و ﻏﻴﺮﺗﺶ ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺑﺎد ﻛﺮده ﺑﻮد. ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ آﺗﻮﺳﺎ زﻧﮓ ﻣﻲ زد و ﺣﺴﺎﺑ ﻲ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﺑﻮد .دو ﺳﺎل دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﺎﺑﺎ ﻫﺮ ﻛﺎر ی ﻣﻲ ﻛﺮد وﻳﺰاش درﺳﺖ ﻧﻤ ﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﺳﺮ ﺑﺮه ﭘﻴﺶ آﺗﻮﺳﺎ و ا ﻳﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﻼﻓﻪ اش ﻣﻲ ﻛﺮد .ﺑﻪ اوﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﺑﻴﺎ اﻳﺮان ﻫﺰار ﺗﺎ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﻣﻲ آورد .آﺧﺮﻳﺎش دﻳﮕﻪ ﺟﻮاب ﺗﻠﻔﻨﺎرو ﻫﻢ ﻧﻤ ﻲ داد .وﻗﺘﻲ 6 ﻣﺎه ﮔﺬﺷﺖ و ﺧﺒﺮ ی از آﺗﻮﺳﺎ ﻧﺸﺪ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻪ ﺿﺮب ﭘﻮل و ﻳﺰا ﮔﺮﻓﺖ و رﻓﺖ ﻟﻨﺪن وﻟﻲ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺻﺤﻨﻪ ا ی ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ !آﺗﻮﺳﺎ ی ﻣﻌﺘﺎد در ﺑ ﻴﻦ ﻳﻪ ﮔﻠﻪ ﻣﺮد ﻫﺮزه  ...ﺑﺎﺑﺎ آﺗﻮﺳﺎ رو ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪ اﻳﺮان و ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺪاواش ﺷﺪ .آﺗﻮﺳﺎ دو ﺑﺎر ﺧﻮدﻛﺸﻲ ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ داﺷﺖ .ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﺮﻛﺶ داد ﻳﻢ .ﻗﻀﻴﻪ ﺑﻜﺎرﺗﺶ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻳﻪ ﻋﻤﻞ ﺣﻞ ﺷﺪ وﻟ ﻲ ﺑﺎﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎدش رو ﺑﻪ ﻛﻞ ازدﺳﺖ داد .ﺗﻤﻮم ﺳﺨﺘﮕﻴﺮﻳﺶ اﻳﻨﺒﺎر ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد. دﻳﮕﻪ اون ﺑﺎﺑﺎ ﻳﺨﻮب رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺟﺎش ﻳﻪ ﺑﺎﺑﺎ ی ﺑﺪ اوﻣﺪه ﺑﻮد .ﻣﺎﻣﺎن ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻮای اﺗﻮﺳﺎ رو داﺷﺖ و ﻣﻦ از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ز ﻳﺮ ﻓﺸﺎر ﺑﻮدم .ﻣﺤﺒﺖ ﻣﺎﻣﺎﻧﻮ از دﺳﺖ داده ﺑﻮدم ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮام ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻳﻪ ﻣﺮد ﺧﺸﻚ و ﺧﺸﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدن ﺑﻨﻔﺸﻪ ﻣ ﻲ دوﻧﻪ ﻛﻪ اون ﻣﻮﻗﻪ ﻣﻦ اﮔﻪ ﻳﻪ دﻗﻴﻘﻪ دﻳﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪم ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﭼﻪ ﻗﺸﻘﺮﻗﻲ راه ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ .دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از اوﻣﺪن آﺗﻮﺳﺎ ﭘﺴﺮ ﻳﻜﻲ از ﺷﺮﻳﻜﺎی ﺑﺎﺑﺎ اوﻣﺪ ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎرﻳﺶ .ﺑﺎ وﺟﻮد ی ﻛﻪ ﻳﻪ ﭼﻴﺰاﻳﻲ راﺟﻊ ﺑﻬﺶ ﻣﻲ دوﻧﺴﺖ .اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎی ﻗﻀﻴﻪ ﺑﻜـﺎرت !ﭘﺴﺮ ﺧﻮب و ﺟﻨﺘﻠﻤﻨﻲ ﺑﻮد .وﻗﺘﻲ اوﻣﺪ ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎر ی آﺗﻮﺳﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ آﺗﻮﺳﺎ ﺣﺴﻮدﻳﻢ ﺷﺪ. اوﻧﻢ از ﺧﺪا ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد و ازدواج ﻛﺮد .اﻻن دو ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ رﻓﺘﻪ ﺳﺮ ﺧﻮﻧﻪ و زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮدش .ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﺷﺶ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ از ازدواج آﺗﻮﺳﺎ ﻳﻪ ﺷﺐ ﻛﻪ ﺧﻮاﺑﻴﺪ دﻳﮕﻪ ﺑﻴﺪار ﻧﺸﺪ .ﻗﻀﻴﻪ ﻳﻪ ﺗﺐ و ﻳﻪ ﻣﺮگ ﺷﺪ. وﻟﻲ ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻨﺶ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺎﻻی ﺳﺮش ﺑﻮده .ﮔﻮﻳﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﻔﺎرش ﻣﻨﻮ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ .ﺧﻮدش ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﻃﻠﻤﻲ در ﺣﻖ ﻣﻦ ﺷﺪه .ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ از ﺳﺨﺘﮕﻴﺮﻳﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻢ ﻛﻨﻪ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻬﻢ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﻜﻨﻪ و ﻧﺬاره درد ﺑﻲ ﻣﺎدر ی رو ﺑﭽﺸﻢ . ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ آﺗﻮﺳﺎ زﻣﻴﻦ ﺗﺎ آﺳﻤﻮن ﻓﺮق دارم .ﺑﻌﺪ از ﻓﻮت ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﺑﺎﺑﺎ ﻛﻠﻲ ﻋﻮض ﺷﺪ. ﻳﺎدم ﻧﻤﻲ ره ﻛﻪ ﺷﺒﻬﺎ ﭼﻘﺪر ﺑﺎﻻ ی ﺳﺮم ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﺷﺴﺖ ﺗﺎ ﺧﻮاﺑﻢ ﺑﺒﺮه .ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻛﺎﺑﻮس ﻣﻲ دﻳﺪم و از ﺧﻮاب ﻣﻲ ﭘﺮﻳﺪم وﻟﻲ ﺧﺪاﻳﻴﺶ ﺑﺎﺑﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻮاﻣﻮ داﺷﺖ .آﺗﻮﺳﺎ ﻫﻢ ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﺧﻴﻠﻲ دور و ﺑﺮم ﻣﻲ ﭘﻠﻜﻴﺪ. ﭘﺎرﺳﺎل ﺳﺎل ﻛﻨﻜﻮر ﻣﻦ ﺑﻮد وﻟ ﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﺎل ﺧﺮاﺑﻢ ﺣﺘﻲ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻢ .اﻣﺴﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﮔﻨﺪ زدم رﻓﺖ !ﻣﻦ دﻟﻢ ﺧﻮﺷﻪ ﺑﻪ وﺻﻴﺖ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﺷﺎ ﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اون ﺑﺎﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖ ﺑﺪه ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺮم اوﻧﻮر .



پارت 1   https://goo.gl/Eiq4rg

پارت 2   https://goo.gl/k2gZug

پارت 3   https://goo.gl/GWLgRn

پارت 4   https://goo.gl/j61s9S

پارت 5   https://goo.gl/7LqAts

پارت 6   https://goo.gl/iCzUZc

پارت 7   https://goo.gl/mPtvhP

پارت 8   https://goo.gl/R3ofGj

پارت 9   https://goo.gl/EYNFjx

پارت 10   https://goo.gl/6XQuBk

پارت آخر   https://goo.gl/Pm2Veu



romanman.ir

 







ورود به سایت رمان من

نظرات

ارسال نظر

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر